kayış koptu

herkesin normal olduğu bi dünyadan bildiriyorum.

"hepsi manyak bunların"

büyük şehirde yaşamanın avantajlarından birisi de kalabalığın ortasında durup bütün hayatı sorgulayabiliyorsun bi anda. yine aynısı oldu bugün, hem de nerede? ağzına kadar dolu dolmuşun ortasında. kafam tavan demirine, sırtım da cama değerken. sol dizim ise son iki aydır olduğu gibi acıyordu ve benim aklıma neden bu dolmuş bu kadar dolu sorusu geldi.

bu insanlar nereye gidiyor? yazsan, her hayat farklı bi hikaye. sorsan, herkes normal. değilsiniz işte. hiçbiriniz normal değilsiniz. ben de değilim, ama siz de değilsiniz.

temiz hava satan kanada da normal değil, onu alanlar da.

bütün gün çalışanlar da normal değil. çalışmak zaten hayattaki en büyük gereksizlik.

şoförler de normal değil, yolcular da. kimse kendine eziyet etmek istemez. ama hepimiz alışmışız bu acıya. artık zevk alıyoruz diyebilirim.

bunların hepsi toplum baskısı olduğu için kabul edilmiş. eğitim de gereksiz bence. bana ne sıcak suyla soğuk su karışınca hangisinin sıcaklığının ne kadar değişeceğinden.

her şey para için tabi. daha iyi bir hayat falan hikaye. çocuklarınızın geleceği falan geçin bunları. hepsi para için. hepsi bu dünyanın bize dayatmaları.

mühendis de olmak istemiyorum, para kazanmak da istemiyorum, çalışmak da istemiyorum. sadece mandıra filozofu gibi deniz kıyısında bi kulübede yaşamak istiyorum.

en büyük manyak da benim. beni siz böyle yaptınız.