Ben
bu dünyada eksiktim hep. Yetemedim bir şeyleri anlamaya.
Asla bir yere ait hissedemedim kendimi. Her anım yarım kaldı
hayatta. Sevinçlerim, hüzünlerim, öfkelerim… hepsini eksik
yaşadım. Hayatım hep filmler veya okuduğum kitaplardaki gibi
olsun istemişimdir. Belki de kafamda kurduğum dünya fazla mükemmel
kaldı yaşadıklarım yanında. Ama bu benim
suçum değil ki. Hepsi lanet olasıca güzellikte filmlerin
ve kitapların suçu. Oysa ben istemez miyim bir yere evim
diyebilmeyi, mutluluğu hüznü en içlerime kadar hissetmeyi. ama
olmuyor işte. Benim de bu dünyadaki çilem bu galiba. Hep eksik
kalmak.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder