şizofrenin notları

bir dizi yazsam ben bile izlemem.

belki de işin raconu budur. yazdığın diziyi izlemek zaten çok egoistçe olurdu. düşünsene reklam giriyor, reklamdan sonra ne olacağını biliyorsun. en can alıcı yerde bölüm bitiyor, bırak bi sonraki bölümü sezon sonunda ne olacağını biliyorsun. cık, olmaz o iş.

bu aralar ucundan biraz bildiğim bi şehirde, yapmak zorunda olduğum bir şey için kalmak zorunda kaldığım bir yerdeyim. çok az insan var, tanımıyorum kimseyi. tanımak istiyor muyum onu da bilmiyorum. ama bi arkadaşım var. kedi. henüz adını koymadım, erkek mi kız mı daha onu bile bilmiyorum. sanırım bir tek de ondan nefret etmiyorum şu dünyada. zaten bi hayvandan neden nefret ederler onu da anlamış değilim.

hani istemediğiniz bir şeyi yapmak zor gelir ya. bana bugünlerde kolay gelmeye başladı o durum. çünkü sayelerinde gün içinde kafamı dağıtma fırsatı buluyorum. derler ya geceler kasvetlidir diye, ben her sabah erken kalkmak için erken yatıyorum, kasvetine de gecesine de denk gelmiyorum.

kafam olmuş zaten çaydurt. bi de bana istemediğim bi hayatı yaşatıyorsunuz. hepinizin canı cehenneme.