"biz, fakir olma lüksüne sahip insanlarız."
Mustafa Yılmaz
ropdöşambır giyen adamlar, hayatında daha önce hiç ropdöşambır giymemiş hatta görmemiş adamların hikayesi. aslında bir felsefe. insanları düşünen, odağına insanlığı koyan bir felsefe.
öyle bir devirdeyiz ki, insanlar kendilerinden daha az kazanan kişileri görmüyorlar, görmezden geliyorlar. onlara yardım eli uzatmak yerine kendilerine daha lüks bir yaşam sunuyorlar. yaptıkları israftan hiç bahsetmiyorum zaten.
tabağında yemek bırakan bir nesil yetişiyor ve kimse kusura bakmasın bunlardan adam olmaz.
her zaman bir üst sınıfı hedeflemek yerine, alttakileri de yukarı çekmeye çalışanların, cebindeki bütün bozuklukları selvi boylum al yazmalım çalan sokak müzisyenine ya da Allah sevdiğinden ayırmasın diye dua eden dilencilere bırakanların yeri burası. hayatın tam ortası. karanfil sokağa çıkınca kendini kalabalığa bırakanların ve onların curcunasına ortak olup kalabalıktan biri olanların yeri.
ve unutmayın, tavanı gökyüzü, yastığı taş olan insanlarımız var. onlar bizi affetmeyecek.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder